( مسأله 2717 ) : اگر وصيت كند چيز معينى را به كسى بدهند بعد وصيت كند كه نصف همان را به ديگرى بدهند ، بايد آن چيز را دو قسمت كنند وبه هر كدام از آن دو نفر يك قسمت آن را بدهند . ( مسأله 2718 ) : اگر كسى در مرضى كه به آن مرض مىميرد ، مقدارى از مالش را به كسى ببخشد ووصيت كند كه بعد از مردن أو هم مقدارى بكس ديگر بدهند ، چنانچه ثلث أو براي هر دو مال كافى نباشد وورثه هم حاضر به اجازه دادن مقدار زيادى نباشند بايد ابتدأ مالي را كه بخشيده از ثلث خارج كنند وسپس باقيمانده آن را در مورد وصيت صرف نمايند . ( مسأله 2719 ) : اگر وصيت كند كه ثلث مال أو را نفروشند وعايدى آن را به مصرفى برسانند ، بايد مطابق گفته أو عمل نمايند . ( مسأله 2720 ) : اگر در مرضى كه به آن مرض مىميرد ، بگويد مقدارى به كسى بدهكار است ، چنانچه متهم باشد كه براي ضرر زدن به ورثه گفته است ، بايد مقدارى را كه معين كرده از ثلث أو بدهند ، واگر متهم نباشد اقرار أو نافذ است وبايد از أصل مالش بدهند . ( مسأله 2721 ) : كسى كه انسان وصيت مىكند كه چيزى به أو بدهند لازم نيست در حال وصيت وجود داشته باشد ، پس اگر وصيت كند به بچه‌اى كه ممكن است فلان زن حامله شود چيزى بدهند اگر آن بچه پس از مرگ موصى موجود باشد لازم است آن چيز را به أو بدهند واگر موجود نباشد ، چنانچه از وصيت تعدد مطلوب استفاده شود بايد در مصرف ديگرى كه به نظر موصى نزديكتر به مورد وصيت باشد صرف شود واگر نه ورثه مىتوانند آن را ميان خود قسمت كنند ، ولى اگر وصيت كند كه چيزى از مال أو بعد از مرگش مال كسى باشد پس اگر آن شخص وقت مرگ موصى موجود باشد وصيت صحيح والا باطل است ، وآنچه را كه براي أو وصيت كرده ، ورثه ميان خودشان قسمت